Dyslexieweb

  • Vergroot lettergrootte
  • Standaard lettergrootte
  • Verklein lettergrootte

Misverstanden

E-mailadres Afdrukken PDF

De wonderbaarlijke misverstanden over dyslexie

Er bestaan heel veel misverstanden over dyslexie. Er worden er een aantal uitgelicht op deze pagina.

Dyslectische mensen zijn dom!

Onzin!

Dyslectische mensen kunnen evengoed hoogbegaafd zijn. Het kost weliswaar meer moeite om het hoge niveau van een VWO en een universiteit aan te kunnen, maar qua intelligentie is er niets dat hen tegenhoudt om hogere studies te volgen. Dyslexie is absoluut ongerelateerd aan het IQ van mensen. Veel dyslectische mensen hebben er zelf juist last van dat ze merken dat ze dingen heel goed begrijpen, maar door hun dyslexie over diezelfde dingen toch dom over kunnen komen.

Dyslectische kinderen nemen gewoon de moeite niet de regels te leren!

Fout!

Deze opmerking komt, in tegenstelling tot het tijdloze eerste vooroordeel, de laatste jaren steeds vaker voor. Iedereen merkt dat kinderen tegenwoordig maar wat graag in hokjes geplaatst worden, en het komt hierbij helaas zeker voor dat sommige kinderen te snel in een hokje gezet worden.

Maar kinderen die op dyslexie zijn onderzocht en waarbij geen twijfel bestaat over hun taalprobleem, kunnen echt niks met grammaticale regels. Het leren van de regels is nog te doen, maar het correct toepassen is gewoon onmogelijk. Daarbij zijn er in de Nederlandse taal naast de tientallen vaste regels, nog veel meer uitzonderingsregels: voor kinderen met dyslexie is het correct toepassen hiervan helaas een utopie, al zouden ze er nog zoveel uur per dag op oefenen.

Dyslexie is een modeverschijnsel en bestaat niet.

Fout!

Ook hier is niets van waar. Uit recente onderzoeken (zie ook ‘oorzaken van dyslexie’) blijkt dat er wel degelijk een afwijking te vinden is in de hersenen met de activiteiten van het taalcentrum. Dat vroeger veel minder mensen dyslexie hadden, kwam simpelweg omdat dat etiketje niet op ze geplakt werd. Toch is er in families met kinderen met dyslexie, vaak toch wel een opa of oma die dezelfde problemen heeft gehad maar dat deze nooit als dyslexie herkend en gelabeld zijn.

Alleen jongens hebben dyslexie

Fout!

Dyslexie komt bij beide geslachten voor, hoewel jongens er vaker last van hebben dan meisjes.

Dyslexie is te genezen!

Helaas niet!

Helaas, er zijn nog geen wonderdokters die een pilletje hebben uitgevonden die de dyslexie weg kan nemen. De afwijking in de hersens zal, met de huidige stand van de wetenschap, altijd blijven bestaan. Dyslexie heb je dus voor het leven.

Maar, hoewel dyslexie niet te genezen is, kun je er wél mee leren omgaan zodat je er zo weinig mogelijk last van ondervindt. Kijk voor meer informatie bij hulpmiddelen en behandelmethodes.

Dyslexie komt enkel bij kinderen voor.

Fout!

Je wordt geboren met dyslexie. Dus je hebt het als kind. En als kind heb je er het meeste last van omdat je de eerste 16 jaar van leven gedwongen bent om met taal bezig te zijn. Maar helaas houdt het daarna niet op: dyslexie heb je voor het leven. Je groeit er dus niet overheen.

Mijn ouders hebben geen dyslexie, dus ik kan het niet hebben!

Beetje fout!

Dyslexie is een erfelijke kwestie. Als een kind dyslexie heeft, heeft 9 van de 10 keer één van zijn of haar ouders het ook. Maar het kan ook wel eens een generatie over slaan of een stap verwijderd zijn van de ouders. Heb jij dyslexie, maar je ouders niet? Grote kans dat een van je opa’s, oma’s, ooms of tantes het wel hebben! Het kan zijn dat het bij je opa of oma nooit als dyslexie benoemd is, omdat dat stempeltje vroeger minder werd gegeven. Maar als je dan vraagt hoe hij of zij vroeger met taal was, dan bestaat er een grote kans dat dat nooit het favoriete vak was!

Kinderen met dyslexie horen thuis op speciaal onderwijs.

In principe niet!

Een kind met dyslexie kan heel goed meekomen op een gewone school, zolang er maar begeleiding is speciaal voor kinderen met dyslexie en de docent er een beetje ervaring mee heeft. Er moet vanuit de klas en de leraar begrip zijn voor de situatie, zodat het kind genoeg tijd krijgt voor taken die anderen sneller afhebben. Mocht dit niet lukken, kan een school met kleinere klassen of een ander type onderwijs, zoals Dalton Onderwijs, al veel extra’s bieden.

Pas als een kind ook dan niet mee kan komen, zou speciaal onderwijs een aller-, allerlaatste redmiddel kunnen zijn.

Woordblind is hetzelfde als dyslexie.

Fout!

Lees daarvoor de pagina ‘woordblind of dyslexie’ in het menu links, daar staat precies uitgelegd waar het verschil zit!

Onze school heeft geen geld (meer) voor begeleiding.

Meestal onjuist.

Iedere basisschool krijgt van het ministerie van onderwijs een vast budget voor het begeleiden van kinderen met leerproblemen. Een school bepaalt zelf hoe zij dit budget verdelen onder de noemer ‘leerproblemen’. De uitgaven zijn gecontroleerd, waardoor er altijd een eerlijke verdeling is ten opzichte van de problemen bij leerlingen op de school.

Als het budget verbruikt is, kan een school niet meer geld aanvragen. Wel kunnen zij eigen geld investeren in extra zorg voor de leerlingen. Alle voornemens hiervoor worden opgesteld in een zorgplan dat goedgekeurd moet worden door de medezeggenschapsraad. Ook is er vanuit de overheid controle of er wel voldoende begeleiding geboden wordt.

(Met dank aan de heer E. Borghouts voor dit antwoord.)